Een Travellerspoint blog

Vreemde culturen in Torajaland

Van Derawan vliegen we via een tussenststop in ons geliefde (not) Balikpapan naar Makassar op het naburig eiland Sulawesi. Een aanrader in deze stad is een heerlijk krabgerecht in pikante tomatensaus in één van de vele restaurantjes aan de kade. Veel gepruts maar overheerlijk. Met de bus (echte luxe vergeleken met Kalimantan) gaan we naar Rantepao, een stadje in het centrum van Torajaland.

Specifiek voor deze regio is de vorm van de traditonele huizen in bootvorm. Hun legende vertelt dat de voorouders met hun boot op de vlucht waren tot het water begon te zakken. In plaats van in hun boot te wonen zochten ze beschutting onder hun boot die sedertdien werd gebruikt als dak. Een dorp bestaat uit boothuizen allemaal in dezelfde richting gebouwd met daartegenover kleinere boothuisjes als opslagplaats voor rijst.

Torajaland_19.jpg

Met een veel te sjieke 4x4 maken we een uitdaguitstap samen met een Zweeds koppel om de cultuur en omgeving te verkennen. In de voormiddag wonen we een traditionele begrafenisceremonie bij. In deze cultuur wordt de dode gemummificeerd en bewaard in het huis totdat de familie voldoende centjes gespaard heeft voor de traditionele begrafenis. Deze duurt 3 dagen tot een week en kan plaatsvinden tot 10 jaar na het overlijden. Vrienden, familie en dorpsbewoners zijn allemaal van de partij en op het dorpsplein worden allemaal podia gebouwd om iedereen te kunnen ontvangen.

Torajaland_17.jpg

De ceremonie heeft tot doel het begeleiden van de ziel van de overledene naar de hemel waar hij of zij op zijn/haar beurt de familie kan beschermen. Enkel de zielen van pas gedode buffels kunnen de ziel van de overledene begeleiden naar de hemel. Zo aanschouwen we het afmaken van wel 16 buffels en de arena wordt een waar bloedbad. Voor Linde is het tanden bijten om dit te moeten aanschouwen want vele buffels blazen pas hun laatste adem uit na 15 minuten afzien... Ze slaan of snijden een gapende wond in de nek van het beestje waarna het bloed eruit gutst. Gelukkig worden alle buffels daarna versneden en verdeeld over de mensen en niks gaat verloren.

Torajaland_12.jpg

De overledene zelf bevindt zich op het plein in een klein speciaal hiervoor ontworpen boothuisje. Na de dagenlange ceremonie krijgt de dode zijn definitieve rustplaats. In uitgeholde rotsen, opgehangen tegen de rotsen, in speciale boothuisjes of in de grond. Een uniek ervaring voor ons waar we toch even stil van werden, hoewel dit meer ervaren wordt als feest dan als afscheid. Wat ons ook wel raakt is dat deze mensen eigenlijk hun ganse leven leven in functie van de doden, alle geld dat ze sparen hebben ze nodig voor de begrafenis van hun dierbare. Vreemde gedachtengang vinden wij…

We bezoeken er verder nog menhirs, rotsen met graven, hangende graven in een miniboothuisje, traditionele dorpjes met weverijen en een plek waar flying foxes leven oftewel gigantische vleermuizen hangen in de bomen.

Torajaland_06.jpg

We huren er een brommer voor één dag en trekken zelf wat op verkenning over de spekgladde kasseiën of aarden wegskes, steil bergop en bergaf. Tim aan het stuur, Linde met de gps als copiloot. Soms moet de copiloot de stijgerende brommer verlaten om er toch maar zeker van te zijn dat Tim tot boven geraakt. Bergaf is dikwijls al niet beter maar fun was het zeker! Een toffe manier om de omgeving te ontdekken!

Torajaland_04.jpg

We eten er 2 lokale gerechten typisch voor Torajaland: vis in zwarte saus en een bamboe gevuld met een mengeling van groeten, varken en cocosmelk. Dit geserveerd met zwarte rijst. Heel speciaal en erg lekker. Een mooie afsluiter voor we ons begeven naar Jakarta om onze laatste avond in het Aziatisch contintent vieren…

Torajaland_02.jpg

Voor meer foto's zie hier

Geplaatst door TimLinde 14:46 Gearchiveerd in Indonesië Reacties (0)

Zalige rust in Derawan

Drie nachtbussen van zo’n 18 uur op één week werd ons een beetje te veel van het goeie, tot serieus opgezwollen benen toe. Ze ruijden als gekken hier op het eiland terwijl de weg in slechte staat is. Het is dan ook niet verschieten als er midden in de nacht een kapotte band moet vervangen worden. Bovendien stopt de bus voor iedere eenzame local langs de weg die mee wil. Zo eindig je met een overvolle bus die voortdurend op en neer wipt waardoor je geen oog dicht doet. Je mag je reeds gelukkig prijzen als er niet wordt gerookt. Vanaf nu betalen we dus graag iets meer voor een vlucht…

Met achtereenvolgens vliegtuig, nachtbus, vliegtuig, taxi en speedboot bereiken we eindelijk Derawan, een mini eilandje aan de noordoostelijke kust van Kalimantan. Het echte vakantiegevoel komt ons al tegemoet terwijl onze haren wapperen in de speedboot. We zien de maan opkomen uit de zee, een apart verschijnsel toch wel.

Derawan_22.jpg

Na een vreselijke nacht in een vreselijke kamer gaan we op zoek naar het verblijfje van onze dromen. En dat vinden we! Een houten bungalowke bovenop de zee met een proper badkamertje wordt ons verblijf voor de komende week. Op een dik halfuur ben je volledig rond het eiland gewandeld en er is dan ook zeer weinig actie te beleven. We komen er dan ook echt tot rust: heerlijk uitslapen, ontbijt met zicht op zee, gewoon efkes niets doen, lekkere viskes eten, pintjes drinken, sterren kijken, veel bloggen en genieten van het snorkelen en van mekaar :-)

Derawan_04.jpg

In deze zee zwemmen gigantische schildpadden, tot anderhalve meter lang. We zien ze eerst vanop de kade wanneer ze zeegras komen eten en later van nog dichterbij tijdens het snorkelen. De onderwaterwereld opent er voor ons haar deuren. Ongelooflijk, al die verschillende vormen, kleuren en patronen. En prachtige koralen…

Derawan_09.jpg

We krijgen er maar niet genoeg van en doen zelfs 2 keer een georganiseerde snorkeltoer. Tijdens de rit met de speedboot zien we vliegende vissen. Ze zoefden soms enkele honderden meters mee naast onze boot. Op het nabijgelegen eiland Kakaban zwemmen we in een zout meer dat vol zit met kwallen. Doordat het meer geïsoleerd raakte van de zee hebben de kwallen hun toxische tentakels verloren en is het dus heerlijk snorkelen tussen de duizenden kwallen. Eerst met een klein hartje maar daarna gewoonweg een super ervaring!

Derawan_13.jpg

Langs het eiland Sangalaki is het fantastisch snorkelen. Alle soorten vissen die je je maar kan inbeelden, enkele grote inktvissen, pijlstaartroggen, schildpadden, zeesterren, zelfs Gill, Dori en Nemo uit de tekenfilm Finding Nemo :-) In de diepzee gaan we op zoek naar manta’s en pas op onze tweede trip kunnen we ze spotten. We jumpen vanuit de speedboot het water in en zetten de achtervolging in. We zien ze in de verte maar ze zijn veel sneller dan ons. Een apart gevoel ook om in de diepzee te zwemmen, je voelt je er zeer klein en kwetsbaar…

Derawan_15.jpg

In deze periode komen de schildpadden iedere avond op het strand om eieren te leggen. Een schildpad legt pas om de 8 jaar eieren maar doet dat dan wel 6 à 8 keer in de legperiode. Ze laten grote sporen achter op het strand, net een truckspoor. Dan graven ze een put waarin ze de eieren leggen en die ze daarna terug voorzichtig bedekken met zand. Het hele proces duurt zo’n 2 uur. De dieren zijn beschermd en de ranger graaft de eieren terug op om ze op een veilige plaats in te graven op een ander eiland. De schattige kleine babyschildpadjes (zo’n 8 cm lang) worden dan opnieuw uitgezet op het strand. We zagen een schildpad met haar netgelegde eieren terwijl ze die terug aan het ingraven was. Wel zeer frustrerend al de toeristen die de schildpad ambeteren met zaklamp en flits, dit verstoort het ganse legproces…

Ons weekje op Derawan ging veel te snel voorbij maar we hebben er enorm van genoten!

Voor meer foto's zie hier

Geplaatst door TimLinde 13:52 Gearchiveerd in Indonesië Reacties (0)

Beestige natuur in Kalimantan (Borneo)

Nog een kleine maand te gaan en we verlaten Azië alweer… In China nemen we ons twee dagen rust om onze resterende tijd te plannen. We beslissen zowat off the beaten track te gaan en vliegen via Kuala Lumpur naar het eiland Kalimantan, het zuidelijk deel van Borneo, met als hoogtepunt een bezoek aan het park van de orang-oetans.

De steden in Kalimantan vinden we maar niks. We landen in Balikpapan, de hoofdstad van het eiland. Er valt weinig te beleven als toerist, geen gezellige barrekes of restaurantjes en zeer ontoegankelijk om iets geregeld te krijgen van transport of tours. Wel handig dat overal kleine minibuskes rondrijden met open deur, zo kan je makkelijk op en af hoppen en hoef je nooit te wachten.
Dit is een echt moslim eiland waardoor er toch een heel andere sfeer hangt. Bovendien maken pintjes geen deel uit van het straatbeeld… even aanpassen dus! Het enige pluspunt van de stad is de Mc Donalds en de Dunkin Donut ;-)

We nachtbussen tot in Banjarmasin als tussenstop op weg naar het nationale park. Opnieuw een teleurstelling: geen terraskes, geen bier en veel te heet! Met voetgangers houden ze ook absoluut geen rekening. Ofwel is het voetpad onbestaande, ofwel zit die vol gapende gaten en bulten door de boomwortels zodat je je blik voortdurend op de grond moet focussen. ’t Is ook weer wennen aan het links rijden.
Accommodatie is net als in China duurder dan in de andere landen, al is het lokaal eten hier supergoedkoop. Dit is duidelijk het land waar de kroepoek ontstaan is, lekker!

We beleven er een onvergetelijk avontuur bij Kapsalon Steven. De kapster zelf die enkele woordjes Engels kan en de rest allemaal giecheltrienekes die absoluut met ons op de foto willen. Daarna haartjes wassen, knippen, nog maar eens wassen, wat wax voor de wetlook, brushen, nog wat bijwerken met de stijltang om te eindigen met nog wat gel! Wat een gedoe, maar het resultaat mocht er zijn!

We maken er een boottrip over de vele kanalen die de stad rijk is en aanschouwen het leven langs de rivier zoals die reeds 300 jaar geleden plaatsvond. Allemaal houten paalwoningen, klein of groot. We zien de mensen en kinderen zich wassen, tanden poetesen, kleren wassen, … De kinderen spelen in het water of zijn aan het vliegeren met een zelfgemaakte vlieger: touw, houten stokjes en een plastiek, meer is daar niet voor nodig. Lijkt allemaal mooi tot je beseft dat ze leven in hun eigen afvalwater, met massa’s wc’s die rechtstreeks uitgeven op de rivier en veel plekken met massa’s afval… Voor geen geld van de wereld kreeg je ons hier in het water. De kindjes waren wel superschattig en we eindigen de tocht met stijve kaken van al het glimlachen.

Banjarmasin_6.jpg

’s Ochtends heel erg vroeg brengen we een bezoekje aan de floating market oftewel handel op het water. Sommigen moeten wel 4 uur roeien om er te geraken, niet te geloven. Leuk om te zien zo’n kleurrijke markt op het water. Er vaart zelfs een cafeetje rond en er zijn ook enkele bootjes met koffie, thee en ontbijt voor geen geld. Het lijkt er wel op dat de floating market hier aan het uitbloeien is, met klanten en verkopers in totaal misschien 25 bootjes. Als je reeds eerder een floating market zag dan is dit zeker geen must-do.

Banjarmasin_2.jpg

Vanuit Banjarmasin volgt nog maar eens een busrit van 18 uur tot het Tanjung Puting National Park. Hier start onze heerlijke driedaagse boottrip. Het bovendek is volledig voor ons twee, met ligmatjes om te relaxen overdag, terwijl er ’s nachts een dikke matras met muskietennet komt te liggen. Op de boot reizen verder mee: de kapitein met zijn zoontje als assistent, een kokkin met haar zoontje en een gekke gids. We worden drie keer per dag culinair verwend en ’s avonds zelfs dinner bij candlelight. We voelen ons precies op huwelijksreis :-)

Tanjung_Puting_11.jpg

Tijdens het varen is het genieten van de omgeving, met hier en daar een troep makaken of probiscus aapjes in de bomen en enkele overvliegende ijsvogels. Iedere dag leggen we aan in een kamp waar de orang-oetans gevoederd worden. De orang-oetans in dit park zijn bijna klaar om terug in het wild te leven. Ze worden nog één maal per dag gevoederd (bananen en melk) om zeker te zijn dat ze niets tekort komen enerzijds en om ze nog te kunnen gadeslaan anderzijds. Een soort van rehabilitatiecentrum dus voor apen die uit gevangenschap zijn genomen. Een vrouwtje bevalt gemiddeld pas om de 8 jaar en zal zo’n 7 jaar voor haar kindje moeten zorgen. Ze leven niet in groep maar zijn semi-solitair.

Tanjung_Puting_03.jpg

We beleven zeer veel waauw-momentjes tijdens deze 3 dagen! Ongelooflijk om de orang-oetans van zo dichtbij te zien. Het zijn gigantische beesten die zeker 8 keer sterker dan ons zijn. Je kan er dus maar beter geen meningsverschil op na houden ;-) In ieder kamp heerst een soort hiërarchie waarbij de King het machtigste is. De mannetjes krijgen met het ouder worden 2 grote kaakflappen en een kinflap. Je zou van minder terugdeinzen… King Tom is de oudste en een echte reus. Hij demonstreert ons z’n macht door met 1 hand 3 grote boomstronken enkele meters verder te deponeren. Iedereen is op z’n hoede om snel te verdwijnen als King Tom in onze richting komt. Indrukwekkend en spannend tegelijk dus! Ze zijn bovendien zeer intelligent. Eén vrouwtje komt naar ons toe en pakt ons flesje water dat op een bank stond, draait het open en giet het volledig in haar muil. Een ander vrouwjte maakte een afdakje van bladeren toen het begon te gieten zodat zij en haar kleintje beschermd waren voor de regen. Geweldig!

Tanjung_Puting_13.jpg

We zagen ook een gibon tussen de orang-oetans. Zowaar nog indrukwekkender. Veel slanker en eleganter dan een orang-oetan, menselijker ook.

Tanjung_Puting_06.jpgTanjung_Puting_02.jpg

Vliegensvlug is dat beestje, slingerend door de bomen. Hij kwam ook enkele bananen oppeuzelen.
In de rivier hadden we het geluk om enkele varanen te spotten, meer dan een meter lang.

Dit was echt top!

Voor meer foto's zie hier en hier

Geplaatst door TimLinde 19:01 Gearchiveerd in Indonesië Reacties (0)

Wat ons opviel in China

In de grotere steden rijden enkel elektrische brommers rond. Minder geluidsoverlast oké, maar niet goed voor den tikker als je ze niet hoort afkomen!

Wees voorbereid op de kwelende gidsen van Chinese tour groepen. Steeds in traditionele outfit voorzien van megafoon en genummerde raket die ze hoog in de lucht steken om mekaar niet te verliezen.

Iedereen loopt rond met een paraplu. Zowel handig om zich te beschermen tegen de zon (ze lijken een echte zonnefobie te bezitten) als tegen een onverwachtse regenbui… Wees alert als niet-paraplu bezitter om steeds snel weg te duiken voor de priemende pinnen van de paraplu!

Het lijkt wel een hype om als koppel dezelfde outfit aan te doen, meestal eenzelfde outdated tshirt. Maar er bestaan ook originelere combinaties zoals een gestreepte t-shirt versus een identiek gestreept kleedje :-)

Overal waar je rond je heen kijkt zie je de Chinezen eten eten eten.

Ook al zijn wij de echte toerist in China, vaak voelen wij ons de blikvanger. Benieuwd op hoeveel reisfoto’s van de Chinese toerist onze snoetjes pronken ;-) Een omgekeerde wereld!

Zeer behulpzaam die Chinezen. Voor je ’t in de mot hebt word je meegetrokken door een local om je te tonen waar je heen moet. Veel woorden zijn daar niet voor nodig ;-)

Gezellig tafelen… Uhm, wat?! Nee, boefkes doen onder de felle TL-lampen en opstaan van tafel nog voordag de laatste hap is doorgeslikt!

Maar wel massa’s verschillende gerechten bestellen waarvan minimum de helft van wordt overgelaten. Wat een waste!?

In de echte lokale restaurantjes mag je gewoon alles op de grond gooien. Servetjes, etensresten,… noem het maar op. Ze ruimen het steeds op als je de tafel verlaat. Daar kunnen we wel aan wennen!

Lekker eten maken daar zijn de beste in, maar met auto’s rijden, daar kunnen ze de ballen van. Vreselijke chauffeurs!

Ze hebben hier van die sprekende rekenmachines. Hilarisch :-)

De Chinese vrouwen dragen vaak echt lelijke schoenen. Zeer hoge hakken, plateauschoenen of sexy motiefkes. Alleen moeten ze nog leren er elegant mee te stappen.

Veel baby’s en peuters dragen een open broek, namelijk een vertikale opening op het zitvlak. Makkelijk: gewoon hurken en op straat ‘poepen’. Gelukkig kuisen de ouders het wel op. Alleen een mysterie hoe ze weten wanneer hun baby moet gaan!?

IMG_4467.jpg
Zelfs de vuilbakken zien er zeer Chinees uit

IMG_4452.jpgIMG_4451.jpg
Ook een manier om de vrouwen en mannen wc's te onderscheiden!

C6CF21E12219AC6817200617168C8D09.jpg
Een gecamoufleerde gsm mast

IMG_4419.jpg
Ongelooflijk hoeveel groene groenten ze gebruiken in de Chinese keuken

IMG_4401.jpg
Een nog niet zo slechte weergave van een typische Chinees :-D

C6C86C612219AC6817AE94298277793D.jpg
Een GGO?!

IMG_4393.jpg
Van een pijp gesproken!

Geplaatst door TimLinde 16:58 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Weekje met de familie Cools in China

Vanuit Feilai Si reizen we 3 lange dagen over Lijang en Chengdu per bus, vliegtuig en trein om Xi’an te bereiken waar we zijn afgesproken met de familie van Tim. Ma Yvonne, Pa Fons, zus Ils en schoonbroer Jef worden door ons vol spanning opgewacht in de lobby van het hotel voor een gelukkig weerzien. We zijn al bijna 5 maanden onderweg ondertussen!

35_Xian.jpg

Met de fiets touren we over de brede stadswallen onder de blakende zon en het voelt al snel aan alsof we gisteren nog samen waren. Iedereen is behoorlijk onder de indruk van het bezoek aan het terracottaleger. Hier bevinden zich massa’s terracottafiguren die als grafgiften zijn meegegeven aan de keizer Qin Shi Huangdi. Het ontwerp van het graf was bedoeld als een ondergrondse weergave van het heelal. Voor de bouw ervan werden naar schatting zo'n 700.000 arbeiders ingezet, ruim twee keer zoveel als bij de Chinese Muur. Na voltooing van het graf werden de mensen die mee hadden geholpen levend begraven in het ondergrondse paleis, zodat geen van de geheimen zich konden openbaren.

Het graf van de keizer zelf is eigenaardig genoeg nooit geopend. Aangezien het Terracottaleger geleidelijk aan bedekt werd met een drie meter dikke zandlaag, werd het leger pas 2200 jaar later ontdekt, in 1974. De restauraties die er uitgevoerd worden zijn ongelooflijk als je ziet in welke staat ze gevonden werden. Iedere terracottakrijger heeft een unieke grootte en gezichtsexpressie. Knap!

30_Xian.jpg

We bezoeken nog een moskee met mooie binnentuinen, volgen een theeceremonie en placeren ons in de schaduw van een parkske met een pintje. Gezellig bijkletsen!

De nachttrein brengt ons naar Chengdu waar we logeren in een artificieel maar gezellig stukje stad. Hoogtepunt in Chengdu is ongetwijfeld het bezoek aan het “Giant Panda” reservaat. Deze panda heeft z’n naam niet gestolen, ze zijn gigantisch maar tegelijk erg schattig.

24_Chengdu.jpg

Als ze geboren worden wegen ze slechts een duizendste van een volwassen panda, wat bij mensen zou neerkomen op vroeggeboorte. Het is dan ook niet evident om de boorlingskes er door te krijgen. Op film zien we hoe een giga-mama panda haar pasgeborene met haar muil oppakt om de baby vervolgens in haar lompe poten te leggen zodat het kleintje kan drinken aan de borst. Superlief, hoewel het hier af en toe wel eens fout loopt blijkbaar en er hulp van buitenaf nodig is. We zien ook zeer veel “red panda’s”. Een pak kleiner en met een lange staart, ze hebben wel iets weg van een vos. Mooie beestjes!

22_Chengdu.jpg

Op de terrasjes van Chengdu leren we de knepen van het wiezen en veertigen. Fons blijkt een echte krak in het kaarten.

Met de vlieger trekken we verder naar het karstgebergte in de omgeving van het stadje Yangshuo. We verblijven er in het charmante guesthouse “The Giggling Tree” uitgebaat door een Hollands koppel. We verkennen de omgeving met een fietstochtje langs een kleinere rivier en een wandeling langs de oevers van de Li rivier. Serieus zweten geblazen bij meer dan 30 °C, totdat een ware stortbui voor afkoeling zorgt. Paden worden rivieren, wij worden doorweekte waterkiekens. Een lokaal madammeke loodst ons mee naar haar primitieve huis waar we even mogen schuilen en onze haren drogen met een niet al te kosjere handdoek. Als ze even later met een ouderwets kleed aan komt draven en die voor de neus van Linde houdt, weet deze even niet hoe te reageren. Een verleidelijk aanbod waar ze dan toch maar vriendelijk voor bedankt ;-) Ongelooflijk die vrijgevigheid.

17_Yangshuo.jpg

Hierna overtuigen ze ons om met een bamboeboot verder te gaan tot het volgende dorpje. Plots spotten we een politieboot en onze bootman vaart stilletjes een inham in van waar de politie ons niet kan zien. We weten niet goed wat het probleem juist is, ofwel omdat hij ons illegaal vervoert, ofwel omdat wij niet in het bezit zijn van een correct ticket. Daar zitten we dan, aan het schuilen voor de politie als echte illegalen… Wel een uur moeten we wachten totdat de shift van de politie erop zit en de kust weer veilig is. Een hilarische situatie.

10_Yangshuo.jpg

Op de mooiste dag maken we een kayaktocht op de Li rivier. Voor Fons en Yvonne de eerste keer in hun carrière! Wanneer het plan om per 2 in de kayak te kruipen in het water valt bij het zien van enkel eenpersoonskayaks, vallen er enkele stressmomentjes maar al snel is iedereen er goed mee vertrokken. Het warme weer maakt dat we mekaar voortdurend natspatten. Tim en Jef zijn er natuurlijk veel efficiënter in dan Ils en Linde en de meisjes hun kayaks zitten al snel half onder water. Dikke fun terwijl we een schoon kleurke opdoen!

Met z’n zessen genieten we nog meer van het Chinese eten want nu komen er soms 6 verschillende gerechten op tafel :-) Als speciallekes eten we pompoenbloemen opgevuld met een gehaktmengsel, taro welke een soort knol is met bloemige textuur en lekkere smaak en een gerechtje met ezelvlees. Allemaal heel erg lekker. We worden in de watten gelegd en ook voor ons voelt dit echt aan als vakantie in onze vakantie. Hier zouden we wel aan kunnen wennen ;-) Als kers op de taart werden we verwend met 2 fleskes Italiaanse Primitivo van onze favoriete wijnwinkel Cavatappi en ovenbaked chips van Lays :-) Dankuwel aan de familie!!

16_Yangshuo.jpg

Zeer interessant om eens te zien is het cormarant fishing, oftewel vissen met aalscholvers. Dit wordt tegenwoordig enkel nog gedaan als toeristische attractie. De aalscholvers duiken het water in om te jagen op de vissen maar kunnen de vis niet doorslikken omdat ze een touwtje rond hun nek hebben. Als ze voldoende vissen in hun krop hebben, haalt de visser de vogels uit het water waarna hij hun bek opent terwijl ze omgekeerd hangen zodat de vissen er terug uit floepen. Een speciale band tussen aalscholver en visser…

08_Yangshuo.jpg

We wonen een typische Chinese lichtshow bij die plaatsvindt op de Li rivier met prachtig belichte karstbergen op de achtergrond. De show bestaat uit zang, mooie kostuums, vele bootjes gecombineerd met prachtig lichtspel. Er speelt wel zo’n 600 man in mee. Knap!

En zo werd het alweer tijd om opnieuw afscheid te nemen... De familie Cools met een 36 uur lange reis in het vooruitzicht terwijl wij nog even de tijd namen om ons tripje te plannen naar Indonesië. We hebben echt genoten van deze week!

Geplaatst door TimLinde 15:51 Gearchiveerd in China Reacties (0)

(Berichten 6 - 10 uit 42) « Pagina 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 »