Een Travellerspoint blog

Shangri-La en Meili Xueshan gebergte

Op weg naar de Meili Xueshan bergen relaxen we even in de stad Shangri-La. In het Tibetaans betekent Shangri-la “zon en maan in het hart”, een ideale thuis enkel te vinden in de hemel. De stad bevindt zich dan ook temidden van besneeuwde toppen, eindeloze graslanden, steile kloven en azuurblauwe meren. De oude stad is zeer gezellig en wordt vooral bewoond door Tibetanen. Ruwe kassiewegjes en typische houten huizen met prachtig houtsnijwerk. Vele winkeltjes, guesthouses en restaurantjes. Op het centrale plein kan je genieten van allerlei sateekes bij één van de vele barbequestandjes. In deze stad bevindt zich het grootste prayerwheel (gebedsmolen) ter wereld, helemaal met goud bekleed én het draait echt, al is daar zeker de kracht van 20 man voor nodig. Op het plein dansen lokale vrouwen én mannen typische dansen, jong en oud. Samen met de Canadese Caroline die we leerden kennen tijdens de trek door de Tiger Leaping Gorge doet Linde een poging de danspasjes na te apen, maar ’t is moeilijker dan het eruit ziet!
In deze stad slagen we erin ons visum voor China te verlengen en laten we Tim z’n rugzak repareren met een stukje jeans nadat één van z’n draagriemen het had begeven. We ondervinden dat de Tibetan dry wine echt niet te drinken is en bezwaarlijk wijn kan genoemd worden!

IMG_8177.jpg

Vanuit Shangri-La is het een volledige dag rijden naar Feilai Si van waaruit we een tweedaagse trekking doen met als doel een viewpoint over het Meili Xueshan gebergte. Ook vanuit Feilai Si heb je een mooi zicht op dit gebergte als de wolken niet te veel roet in het eten gooien. De hoogste piek, een heilige berg voor de Tibetanen, is wel 6740m hoog.

In plaats van een dure taxirit tot het vertrekpunt van de wandeling proberen we de 25 km te liften. We overtuigen de chauffeur van een primitieve camion om ons mee te nemen. Plots draait ie van de hoofdweg af en als we z’n broer aan de telefoon doorgegeven krijgen wordt ons duidelijk dat de man een andere richting uit moet. Al snel versieren we een nieuwe lift, een nog primitievere camion. Nu is het zelfs schootje zitten. Onderweg een noodzakelijke stop om de remblokken met water af te koelen. Ook deze moet uiteindelijk de andere richting uit, maar niet getreurd, we kunnen mee met een sjieke 4x4 Volvo van een Chinees toeristisch koppeltje die ons maar al te graag van dienst zijn. Aan de ingang van het reservaat moeten we opnieuw alleen verder, zonder lift nog een 4 uur stappen tot het vertrekpunt. Pas bij de 3e jeep die passeert hebben we prijs en tegen dan gaat onze lifttechniek er met sprongen op vooruit: blijf midden op de weg staan zodat ze wel moeten stoppen. Vervolgens blijft één iemand (Tim) voor de auto staan zodat die niet plots kan wegrijden. De andere (Linde) richt zich tot de chauffeur vol overtuiging en met de glimlach. Zo eindigen we opnieuw op mekaars schoot tussen de lokale madammekes en bereiken we ons doel oftwel het beginpunt van de wandeling. Een avontuur op zich!

De weg naar de pas is wel behoorlijk toeristisch met als voordeel dat we enkele teahouses tegenkomen onderweg. Het is ongeveer 800m stijgen en de hoogte (boven 3000m) maakt het klimmen wel lastig. Na een vals gevoel van de col bereikt te hebben doordat er al massa’s Tibetaanse gebedsvlaggetjes hangen bereiken we de pas op 3680m. Hier hebben we wel een pintje verdiend :-)

IMG_8229.jpg

Vanop de viewpoint zien we de meeste piekskes jammer genoeg in de wolken. De afdaling gaat door de bossen, zeer mystiek met hangende groene mossen die groeien op de bomen en daartussen witte rhododendrons en rozige bloesems. Behoorlijk uniek! Na een uurtje bereiken we Upper Yubeng waar we de nacht nog eens zeer primitief doorbrengen. Maar het dorpje is super idyllisch gelegen aan de voet van de witte bergskes.

IMG_8320.jpg

In het avond- & ochtendlicht is het volop genieten! De tweede dag gaat voornamelijk bergaf door de vallei en gaat het af en toe door den blets op zoek naar een pad. Opnieuw mooi wandelen. Het laatste stuk gaat op de flank van een diepe kloof waar we, als we durven naar beneden kijken, een indrukwekkend zicht krijgen op de rivier diep onder ons. Op een uur van het eindpunt wordt ons reeds een dure taxirit aangeboden naar Feilai Si waar we vriendelijk voor bedanken. Maar als we dat uur later geen taxi meer weten te bemachtigen krijgen we meer dan spijt… We besluiten dan maar om nog maar eens het liften te proberen. Vijf lange steile zigzaggen en veel zweet later bereiken we de grote weg. Bijna meteen passeren ons 3 auto’s maar ze rijden allemaal koelbloedig voorbij… Onze gps zegt zo’n 14 km in vogelvlucht over de vreselijke asfalt, oftewel zo’n 25 km bochtenwerk inbegrepen. We moeten zelfs een 500m lange tunnel door, pikkedonker! Stappen stappen stappen… het lijkt onbegonnen werk en het is erger dan oersaai en we zitten dan nog eens zonder water. Na een vijftal km passeren we enkele verloren huizen en allebei volledig uitgedorst bedelen we voor water. Lang geleden dat water zo goed smaakte :-) We vragen ook naar een taxi maar deze poging blijft steken bij het communicatieprobleem. Plots horen we enkele auto’s afkomen en zonder veel aansporing zetten we een spurtje naar de weg. Met sterke overtuigingskracht die uit ons diepste binnenste kwam, springen we in de laadbak van de wegenwerkers. Uiteindelijk stappen we nog 2 maal over op andere minivans om tot Feilai Si te geraken waar we opgewacht worden door een deugddoende late lunch, een doucheke en een heerlijk avondzonneke. Dit kan tellen als inwijding tot het liften ;-)

IMG_8336.jpg

Geplaatst door TimLinde 9:01 Gearchiveerd in China Reacties (1)

Walter & Freddy

around the globe

Haha, onze oranje beestjes gaan overal waar wij komen!
Een overzichtje waar Walter en Freddy zoal uit hun veilige schuilplek alias dagrugzak zijn gekropen.

Laos_zipline.jpg
Met Linde in Laos op de 400m lange zipline

Nepal_Annapurna.jpg
Met de Annapurna op de achtergrond in Nepal

Nepal.jpg
In de computerles in Nepal

China_yin_yang.jpg
Helemaal in balans in China

China_Meli_3.jpg
Tussen de gebedsvlaggetjes

China_Meli_2.jpg
Tussen de gebedsvlaggetjes

China_Meli_1.jpg
Tussen de gebedsvlaggetjes

China_karst.jpg
Met het karstgebergte op de achtergrond

China_dak1.jpg
Kom van dat dak af!

China_aant_werk2.jpg
Liever lui dan moe die twee

China_aant_werk.jpg
Liever lui dan moe die twee

Indo_1.jpg
Vrolijk op de bus in Indonesië

Indo_2.jpg
Toch maar slaapkes doen op die lange rit

Peru_Huayhuash.jpg
Huayhuash trekking in Peru

Peru_boven_5000.jpg
Genieten van de ijle lucht in Peru

Je ziet, enthousiast en gelukkig!!!

Geplaatst door TimLinde 20:35 Tagged walter_&_freddy Reacties (1)

Doorheen de Tiger Leaping Gorge

Vanuit Shaxi minibussen we tot in Jiangchu, met de lokale bus verder tot Lijiang om nog een bus te nemen naar Qiatou, in de richting van Shangri-La. Nog niet volledig uitgestapt begint het serieus te gieten. Niet zo’n goed vooruitzicht dus om aan een tweedaagse tocht te beginnen door de Tiger Leaping Gorge, één van de diepste kloven ter wereld. Maar we geven de hoop nog niet op natuurlijk. We logeren in Jane’s guesthouse, vlakbij het vertrekpunt van de trekking. Helaas regent het de volgende ochtend nog steeds. Een ideaal excuus dus om nog even verder te soezen :-) Na ons ontbijt houdt het op met regenen en net zoals een Canadees koppel en 3 Australiërs besluiten we de confrontatie met de Tiger Leaping Gorge aan te gaan. Ieder met een klein rugzakje op weg. We zijn nog geen 5 minuten aan het wandelen of daar is alweer de regen :-( Zweten geblazen met die regenkledij. Aan-uit-aan-uit door de buien door. Na de middag komen we aan de start van de bekende ’28 bends’, 28 bochten tot het hoogste punt. Er staat een kraampje met allerlei lekkers ‘to give you energy to tackle the 28 bends’. Als een echte marktkraamster verkoopt het vrouwke haar waar: “Hello mister, snickers, bananas, marihuana!” In Nepal fluisterden de verkopers ons dat stiekem toe, hier mag het blijkbaar luidkeels ;-) De bends vallen nogal mee over een schoon paddeke. Vanop het hoogste punt hebben we een mooi uitzicht over de kloof. En even later komt de zon er zelfs door waardoor Tim z’n humeur een reuzesprong maakt. Een goeie raad: neem de Willy alleen mee voor een trekking waar de zon schijnt, uhu!

06_Tiger_L..g_Gorge.jpg

We wandelen een stukje samen met het Canadese koppel en het moet gezegd worden, ’t doet wel eens deugd te kunnen tetteren met een ander. Die avond logeren we in Halfway guesthouse dat zich toch een serieus eind over halfweg bevindt ;-) Zeer opvallend in deze regio dat de kamers met eigen badkamer meer dan dubbel zo duur zijn dan deze met gedeelde badkamers. Af en toe dan maar eens delen! De toiletten hebben trouwens een zeer schoon zicht op de bergen. We eten er heerlijk Chinees en beleven nog eens een sociale avond met de Canadezen en Nieuw-Zeelanders.

De volgende ochtend al vroeg uit de veren. Het eerste deel van de wandeling verloopt platter dan plat. Daar kunnen ze in Nepal nog iets van leren! De omgeving wordt wel een beetje verpest door grote buizen die overal kriskras door mekaar lopen. Maar er schijnt vandaag af en toe een zonnetje :-) Binnen de 2 uur bereiken we de asfaltweg aan Tina’s Guesthouse, superongezellig daar. Met een minibus rijden we terug naar Qiatou. Die is vandaag 2 maal zo duur als normaal omdat er een aardverschuiving heeft plaatsgevonden die de weg volledig verspert waardoor er 2 minibusjes nodig zijn. Het stuk landslide overbruggen we te voet. Serieus onder de druk van het gevaarte dat naar beneden is gekomen. Niet helemaal op ons gemak kijken we vaak naar boven om zeker te zijn dat er niets op ons af komt gestormd.

01_Tiger_L..g_Gorge.jpg

Al bij al vonden we deze tweedaagse geen echte aanrader. De zichten waren eigenlijk veel indrukwekkender tijdens de terugrit naar Qiatou over de laaggelegen asfaltweg dan vanop het hogere wandelpad. Maar bij helder weer, wie weet dat de zichten op de omringende bergen hiervoor ruimschoots compenseren.

02_Tiger_L..g_Gorge.jpg

Geplaatst door TimLinde 14:06 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Authentiek Shaxi

Alle langere afstandsbussen vanuit Dalí vertrekken uit de nieuwe stad Xiaguan. Van daaruit 2 uurtjes bussen tot Jiangchuan en van daaruit nog een uurtje op een andere bus tot Shaxi. We worden meteen gecharmeerd door de rust en authenticiteit van dit stadje. Warmbruine geplaveide wegen, vele houten of lemen huizen met supermooi houtsnijwerk en een heel oud en rustig stadsplein.

17_Shaxi.jpg16_Shaxi.jpg

We willen verblijven in Horsepen 46, een gerenoveerd complex van oude paardenstallen. Alleen hebben we geen adres en geen idee van de stadsopbouw aangezien we geen plannetje hebben. We vragen hulp aan de politie, uw vriend, maar die staan ons vooral stom aan te kijken. Gelukkig botsen we op een Hollandse toerist die ons meeneemt naar Horsepen 46, een leuk verblijfje met gezellige binnenkoer en dining hall. Er is vandaag enkel nog plaats in de slaapzalen dus voor het eerst slapen we een nachtje apart. Ieder in een dorm van 6 personen. Grappig om nog eens te moeten afspreken om mekaar ’s morgens te ontmoeten om 8u in de dining hall ;-)

’t Is markt vandaag, maar hier komt die pas na 9u goed op gang. Ze verkopen er vanalles: vlees, vis, fruit, groenten, gewone spullen & de alom aanwezige paraplu’s. Vanuit Shaxi kan je wandelen naar een gebied van 25 km2 vol stone carvings uigehold in rotsen en vele tempels gebouwd tegen de rotswanden. Tot de Shibaoshan mountain zou het 12 km wandelen zijn. Het is niet altijd even duidelijk welke richting we uitmoeten ook al staan hier en daar informatieborden met een plannetje. Als de smiley die volgens de legende ‘your position’ moet voorstellen nergens op het plannetje te bespeuren is, is dat niet zo verwonderlijk natuurlijk! We passeren wel enkele carvings die telkens omgeven worden door een klein tempeltje, maar de deuren daarvan zijn op slot dus kan je ze niet zo goed zien. ’s Middags bemachtigen we op een eenzaam parkeerterrein een eenvoudige tomaat-ei schotel met rijst en zijn allang blij dat we iets hadden om ons buikje te vullen ;-) We hadden nog maar net uitgedokterd waar we juist waren als het gigantisch begint te gieten. Eindelijk kunnen we de Nepalese regenbroek eens uittesten! We schuilen in een groot tempelcomplex dat best mooi is tot het ergste voorbij is.

09_Shaxi.jpg11_Shaxi.jpg

Hoeveel stenen trappen wij die dag op en af gelopen hebben, zeker een paar duizend! Het plannetje blijkt ook helemaal niet op schaal te zijn getekend waardoor we maar blijven stappen tot de volgende tempel. Af & toe wat regen tussendoor houdt ons tempo wel strak :-p We pikken de Bao Xiang tempel nog mee en het loont de moeite. Vele tempeltjes zijn kleurrijk gedecoreerd met mooie beelden van goden en er hangt ook een grote gouden boeddha tegen de rotswand. Door het gezang en tromgeklop op de achtergrond krijgt het geheel iets mystiek. Het zit er vol makaken die nogal hels kabaal maken en waarvan je op je hoede moet zijn.

05_Shaxi.jpg

Er hingen bordjes ‘Help each other’. Uhu!? Van hieruit is het nog een gans eind terug tot Shaxi en het begint opnieuw te gieten. We wuiven naar iedere passerende auto en hebben al snel een lift te pakken. Gelukkig, anders waren we om 22u nog niet thuis. Ondertussen hebben we ons eigen kamertje met warme douche om ons terug op te warmen. We nemen deel aan de ‘family dinner’ in ons guesthouse: samen met het personeel en andere gasten aan tafel. Er komen wel 6 verschillende schotels op tafel. We sluiten de avond af met een Chileens en Argentijns wijntje, vele beter dan de Chinese makelij!

Geplaatst door TimLinde 13:05 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Kung Fu in Dalí

Van Yuangyang reizen we naar de stad Dalí, al wat noordelijker gelegen in de provincie Yunan. Hiervoor maken we opnieuw de 7 uren busrit tot Kunming. We kochten nog een zakje lychee’s die vol mieren bleken te zitten en die vrolijk hun vrijheid opzochten over de zetels van de bus ;-) Vanuit Kunming volgt een taxirit tot het westelijke busstation, een busrit van nog eens 5u tot Xiaguan of het nieuwe stadsgedeelte van Dalí, en een taxirit van 20 km naar Dalí old city. Iets na 22u komen we toe na 13 uur onderweg te zijn.

Een zeer gezellig stadsgedeelte ommuurd door de oude stadswallen. Autovrije smalle straatjes met houten huizen versierd met het typisch houtsnijwerk. Echt knap! Zeer veel winkeltjes met kleren, juwelen, marmeren potwerk, thee… Toffe cafeetjes. Hier en daar een parkje waar je de schaduw kan opzoeken. De Chinezen zijn dol op spelletjes. Ze spelen ofwel een Chinees schaakspel, een kaartspel of mahjong. Wat ze ook spelen, ze zijn zeer luidruchtig en plaatsen de pionnen, de kaarten of de mahjongschijfjes met grote zwier en serieuse plof op tafel. We maken kennis met de grote horden Chinese toeristen, waarvan de gids luidkeels kweelt in de micro. Die proberen we vanaf nu te ontwijken ;-) ’s Avonds wordt het nog gezelliger als al de Chinese rode lichtjes aangaan. Er zijn ook echt charmante restaurantjes. Een groot contrast met de meeste lokale restaurantjes die fel verlicht worden door TL-lampen.

24_Dali.jpg

Vanop de stadswallen heb je duidelijk zicht op de westelijke bergen en het oostelijke Er Hai (oorvormig) meer. We lopen van de zuidelijke naar de westelijke gate waar we plots niet meer verder kunnen en er ook niet af geraken. Het was al een beetje raar dat we er geen andere toeristen tegenkwamen ;-)

22_Dali.jpg

Om een stukje rond het Er Hai lake te fietsen huren we een tandem. ’t Is wel efkes wennen zo met z’n 2 op de vélo ;-) Maar het bolt wel goed. Wat een groot meer! Schone zichtjes hier en daar, maar geen romantische picknick plaatsjes zoals Linde zich had ingebeeld. ’t Is niet mis maar zeker ook niet waauw. We hadden het plan om te fietsen naar 2 dorpjes waar er een dagelijkse markt wordt gehouden. De dorpjes blijken moeilijk te vinden en afgaande op de veel te wijdse ruwe gebaren van de locals worden we niet veel wijzer. Ook de ferry waarmee we graag naar de overkant wouden blijk nu een veel te duur cruiseschip dat van het ene eilandje naar het andere vaart. We nemen dan maar onze lunch en fietsen dezelfde weg terug. We krijgen al snel een zere kont, een zere knie in Tim z’n geval en moeë benen. Niet te onderschatten dat tandemfietsen!

19_Dali.jpg18_Dali.jpg

Om Tim z’n honger te stillen naar de martial arts gaan we op zoek naar een kung fu leraar. Na een proefles beslissen we de komende 5 dagen 4 uur les per dag te nemen. Xiao Bing, onze leraar, is een klein ventje van 29, kaalgeschoren en steeds in kung fu outfit. Een klein hyperkineetje ook, maar tijdens zijn oefeningen is ie op en top geconcentreerd en gedisciplineerd. De lessen gaan door op een stadspleintje waar gelukkig niet al te veel passage is. Een typische les bestond uit stretchen, stretching kicks, oefenen van een aantal basis standen en bewegingen, een paar krachtoefeningen, en het leren van een echte kung fu vorm. Zoveel bewegen doet ons deugd! Maar iedere dag worden we stijver en stijver. Linde kan zelfs bijna niet meer hurken om naar de wc te gaan ;-) Willy vond het wel hilarisch om Mariette zo kreupel te zien! We leren de eenvoudige vorm ‘5 steps’ en de iets langere vorm ‘Xiao Lian Huan’. Als Xiao Bing ze voortoont zien ze er fantastisch uit! Tijdens het kicken scheurt Linde haar broek keer op keer. Tot 2 keer toe terug toegenaaid, opgegeven bij de derde keer ;-) We hebben les van 10u tot 12u en van 16u tot 18u. Over de middag installeren we ons op het terras van een cafeetje en steken zo weinig mogelijk uit. We kijken vooral naar de passerende Chinezen, het perfecte tijdverdrijf ;-) Hier ervaren we de omgekeerde wereld: wij worden continu gefotografeerd door de Chinezen in plaats van andersom en voelen ons als westerling een rariteit in hun leefwereld! Sommige proberen het in het geniep, anderen zetten zich er zonder gène gewoon bij zodat hun vriend een foto kan nemen. Wel grappig!

06_Dali.jpg10_Dali.jpg

De laatste 2 dagen krijgen we tai chi lessen samen met 2 vrouwelijke Chinese toeristen. Zij zijn echt superlenig en buigen in alle richtingen alsof het niets is. Jaloers! We leren de ‘24 van Yang’, een opeenvolging van 24 bewegingen. Helemaal niet eenvoudig want je moet aan alles tegelijk denken: armen, benen, handen, voeten en dan nog hun onderlinge coördinatie! Voor Tim is dit allemaal een pak eenvoudiger omwille van z’n voorkennis, maar voor Linde is het zeer veel informatie in één keer. Je merkt wel dat het je rust biedt en enorm ontspannend is. De laatste les nemen we vooral foto’s en zetten we de oefeningen van Xiao Bing op film zodat we altijd kunnen terugkijken. Een echte showman toch wel ;-)

04_Dali.jpg

Na één van de lessen gaan we met z’n allen uiteten naar een restaurantje met een apart principe. Ze serveren een viertal vegetarische gerechten in buffetvorm. Je vult zelf je kommetje met wat je wil maar je moet alles opeten. Je mag altijd bijscheppen maar niks overlaten. t vermijden ze dat er veel overschot in de vuilbak belandt. Een goed concept want hier in China hebben ze de neiging van nogal veel verschillende schotels te bestellen waar ze maar heel weinig van opeten. Zeer typerend! Eten onder de Chinezen heeft ook absoluut niks gezelligs. Als ze genoeg hebben staan ze ook meteen op om verder te gaan. Gezellig tafelen en rustig nog wat nagenieten zit er dus niet in!

We wonen een typische theeceremonie bij in een teashop. Zoals wij bij ons de wijncultuur hebben heerst hier de theecultuur. Er bestaan zelfs echte verzamelaars van thee en net als bij wijn bestaan er verschillende jaargangen voor thee. De theekopjes zijn steeds superklein, goed voor 2 slokken thee misschien, maar de gastheer of –vrouw schenkt je voortdurend bij. Typisch voor Yunan is de Pu’er tea, een groene thee die eruit ziet als zwarte thee. Ze ondergaat een bepaald fermentatieproces en wordt na het drogen gepressed tot platte theeschijven. Zeer interessant om eens mee te maken.

Onze nachtrust in Dalí lijkt wel behekst. De eerste 2 nachten in de Tibetan Lodge werden we wakker gehouden door de tegenoverliggende ‘Bad Monkey’ bar met luide livemuziek tot 1 of 2u. Hierna verhuisden we naar een rustiger gelegen guesthouse maar ook daar werden we wakker gehouden door ofwel luidruchtige Chinese toeristen die van hun uitgang thuiskomen, door onze onderburen die tot een kot in de nacht naar tv kijken, luid kletsen of hun wekker maar niet afzetten of doordat ze de weg ’s nachts met een drilboor openleggen om de toeristen overdag niet te storen. Hoe gek kan je het bedenken!?

We vinden echte Belgische wafels in de stad! Ooit uitgebaat door een Chinese en een Belg, maar de Belg is nu vervangen door een Amerikaan ;-) Klasse die wafel! Met wat bloemsuiker, een bolleke ijs en chocoladesaus. We merken op dat deze laatste nog Belgischer zou kunnen met echte Belgische chocolade. Blijkt dat ze die wel in huis hebben voor speciale VIP’s. En even later krijgen we een reep zwarte Côte d’Or aangeboden :-) Zalig!

0_Dali.jpg

Genoeg mogelijkheden in Dalí om westers te eten. We vonden er een cafeetje waar ze zelfs Belgisch bier hadden en voor het eerst in 4 maanden geniet Tim van een Chimay Blanc en Linde van een cointreauke. In de Bad Monkey gaan we naar een live optreden van een of andere folk band welke uitdraait tot nog eens een zatte avond. Het bier, cointreau, jägermeister en absinth vloeien rijkelijk! En de centjes ook ;-)

Uiteindelijk verbleven we 10 dagen in deze stad en voelden we ons er al goed thuis. Wel leuk om je zo even ergens voor langere tijd te settelen en een beetje raar om terug de rugzak te maken om weer verder te reizen ;-)

Geplaatst door TimLinde 9:01 Gearchiveerd in China Reacties (0)

(Berichten 11 - 15 uit 42) « Pagina 1 2 [3] 4 5 6 7 8 9 »